• کدخبر: 18816
  • انتشار خبر: ۱۰:۴۳ ق.ظ - شنبه ۱۳۹۶/۰۷/۲۲
  • چاپ خبر

آقایان سیاسی! کمی فریادهای‌تان را برای دختران‌مان برآورید

کاش مدیران سیاسی عزیزتر از جان، همانطور که برای کوچک‌ترین سخن علیه تفکر محبوب شان، گره بر ابروان می نشانند برای توهین به دختران زادگاه شان کمی چین بر پیشانی غیرت بنشانند

کاشان اول– علی ودادیان/ «اتفاق اخراج و دختران دانشجوی کاشانی از خوابگاه فیض دانشگاه تهران» شاید برای برخی در قالب یک خبر خلاصه شود. شاید در حد یک مشکل طبیعی تحصیلی برای عده ای اهمیت داشته باشد و شاید اینکه وعده برگزاری جلسه برای حل این مشکل، نگرانی ها را غیرضروری جلوه نماید؛ اما حقیقت آن است که اگر کسی به حقیقت بیاندیشید درمی‌یابد که نمی توان نسبت به این اتفاقات بی تفاوت بود.
ساختمانی که معمار و بهانه ایجاد آن، بزرگی از دیاری بزرگ بوده اکنون درب آن باید به روی میزبانان اصلی‌اش بسته باشد. مجتمعی که بنا به نیت واقفش، باید در وهله نخست، در خدمت صاحبان حقیقی خود باشد، اکنون در تسخیر میهمانان ناخوانده‌ای است که مجال حضور به صاحبخانه را نمی دهند. خوابگاهی که باید محل استراحت و آرامش دانشجویان جویای علم باشد، اکنون خواب راحت را از چشمان آنان ربوده است. و از همه این ها تلخ تر، دختران نجیب خطه ایمان، با هتک حرمت از مأمن خود رانده شده و به دنبال سرپناهی در شهر هزار رنگ می گردند.
اینکه چرا پس از سال ها باید این چنین،‌ جای موجر و مستاجر عوض شود، اینکه چرا در خصوص توسعه طلبی آشکار اقدامی صورت نگرفته و حتی اینکه چرا تا کنون برای جلوگیری از این تصمیم، حساسیت نشان داده نشده موضوع بحث نیست؛ مشکل کم رمقی و یا به بیان بهتر عدم واکنش سریع و صریح مقامات کاشانی نسبت به این اتفاق است. معضلی که در قبال همه برخوردهای ناعادلانه در قبال این خطه شاهد آن بودیم، تخصیص اعتبارات استانی، استثمار درآمدهای گردشگری، کنارگذر و… تنها نمونه هایی از این تضییع حقوق عیان است اما به واسطه بی تفاوتی و یا به علت تأخیر و ضعف در واکنش ها از سوی مسئولان منطقه امکان جلوگیری از وقوع آن میسر نشده است.
اما مشکل عدم واکنش مسئولان خطه نخستین ها نیست. مسئله آنجاست که اتفاقا مدیران کاشانی در گرفتن موضع های سیاسی آن هم علیه یکدیگر آنچنان جدیت دارند که کمتر نمونه مشابه داخلی یا فرنگی قابل قیاس با آن است؛ چنان برای دفاع از جناح، حزب و یا فرد مورد نظر خویش سینه سپر می کنند و حنجره می درند که به نظرت، با این دغدغه از مادر متولد شده اند.
اینجاست که با خود می گویی کاش مدیران سیاسی عزیزتر از جان، همانطور که برای کوچک‌ترین سخن علیه تفکر محبوب شان، گره بر ابروان می نشانند برای توهین به دختران زادگاه شان کمی چین بر پیشانی غیرت بنشانند؛ همچنان که برای نشان دادن حقانیت نگرش سیاسی خود از هر تریبونی بهره می گیرند برای اثبات حقانیت فرزندان خود، از هر شیوه رسانه ای استفاده کنند؛ به همان شکل که به خطر افتادن حریم قدرت سیاسی محبوب خود را بر نمی تابند از تهدید حرمت دختران عفیف سرزمین شان بیم‌ناک باشند؛ و همانطور که فریادهای خود را برای یکدیگر به کار می گیرند کمی از آن را هم برای دفاع از دختران مظلوم دیارشان کنار بگذارند.

انتهای پیام/

نویسنده

نوشته شده توسط ناشناس در مهر ۲۲ام, ۱۳۹۶

گزارش جهت داری بود…همه کدهای عنوان شده یک فرد خاص است در ضمن مگر رسیدگی به خوابگاه وظیفه مسئولانه؛‌

درج دیدگاه

نظرسنجی

در حال حاضر نظرسنجی نداریم.

جستجو

آخرین اخبار

khabarkhoon.com