• کدخبر: 8961
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۱:۲۶ ق.ظ - چهارشنبه ۱۳۹۵/۰۸/۱۹
  • چاپ خبر
561760
نتایج انتخابات آمریکا رسما اعلام شد:

دونالد ترامپ، به عنوان رئیس جمهور جدید ایالات متحده انتخاب شد

در ایران بحث ها و گمانه زنی های بسیاری در جریان است که عاقبت آینده سیاسی ایران و آمریکا چه خواهد شد، سرانجام برجام به کجا خواهد انجامید و آمریکایی ها در سیاست ورزی شان چه تغییراتی ایجاد خواهند کرد. گرچه این یادداشت پیشتر از اعلام نتایج آمریکا نوشته شده، اما سعی کرده است مبانی پاسخ به سؤالات فوق را تأمین کند.

FacebookTelegramViberWhatsApp

کاشان اول– سید مهدی سیدی/ میلیون ها نفر از مردم دنیا پای تلویزیون هایشان منتظراین لحظه هستند. پخش زنده شروع می شود. مکان، دانشگاه نوادا، در لاس وگاس. «کریس والاس»، مجری شبکه خبری فاکس نیوز، قواعد مناظره را توضیح می دهد. این سومین و آخرین جلسه مناظره نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست. بعد از توضیحات مقدماتی مجری، «هیلاری کلینتون» با کت و شلوار سفید رنگ و «دونالد ترامپ» با کت و شلوار مشکی و کراوات قرمز رنگ، به طور همزمان وارد می شوند. اما با هم دست نمی دهند. هنوز خصومت های مناظره قبل و تیر و ترکش های جدال های لفظی در فضای مناظره، معلق است.
کلینتون ۶۹ ساله، اولین زن آمریکایی است که توانسته به عنوان نامزد نهایی ریاست جمهوری آمریکا معرفی شود. او پیشتر از این، ۴سال سکانداری وزارت امور خارجه آمریکا را به عهده داشته و ۸ سال، به خاطر همسری بیل کلینتون، رئیس جمهوری وقت، در مقام بانوی اول ایالات متحده، در رسانه ها حاضر می شده است.
این در حالی است که درست در همان ایام، تحقیقات فاش می کند رئیس جمهور با مونیکا لوینسکی از کارآموزان کاخ سفید، رابطه خارج از ازدواج داشته است. پس از انتشار اسناد و قطعیت ماجرا، هیلاری در بیانیه ای علنی بر تعهدش نسبت به ادامه همسری با رئیس جمهور تأکید می کند. اگرچه رسانه ها می گویند از خیانت شوهرش عصبانی است.
اما سوی دیگر ماجرا، نامزد جمهوری خواه، یک پدیده متفاوت سیاسی قلمداد می شود. یک میلیاردر نیویورکی که در زمره ۵۰۰ ثروتمند دنیا رتبه بندی می شود. دونالد ترامپ، یک چهره مشهور تلویزیونی است تا جایی که در پیاده رو مشهور هالیوود، یک ستاره به اسم او اختصاص داده شده است، یعنی در ردیف نام آورترین هنرپیشه های سینما و موسیقی مثل دونالد ریگان، آنتونی کوئین، شارون استون، سیلوستر استالونه.
ترامپ وقتی می خواهد رقیب انتخاباتی اش را له کند به کلینتون می گوید پول هایی که تو تا الان خرج کرده ای، پول خرد من هم نمی شود! او راست می گوید چون این روزها کلمه ترامپ در آمریکا، یک برند برجسته تجاری است. هلدینگ ترامپ در آمریکا صاحب ثروت و نفوذ بسیاری است. هتل ها، کازینوها و زمین های گلفی در سرتاسر آمریکا توسط همین هلدینگ ساخته شده و تماما اسم ترامپ را روی خود دارد. در حالی که دفتر کار و خانه او در پنت هاوس برج ۵۸ طبقه و مخصوص اش در منهتن نیویورک قرار دارد. شاید برای همین است که ترامپ عادت کرده است همه را از بالا نگاه کند.

نامزدی به ظاهر گیج
پرونده سیاسی ترامپ نشان می دهد او در موضع گیری های سیاسی اش گیج و ابن الوقت است. انتشار گزارشی در سال ۲۰۱۱ نشان می‌داد که ترامپ در طول دو دهه از انتخابات آمریکا، به کمپین‌های کاندیداهای هر دو حزب دمکرات و جمهوریخواه کمک مالی کرده است. شاید این گیج بودن و اعوجاج فکری ترامپ، ترفندی است برخاسته از هوش و بلوغ اقتصادی او. اما چیزی که در این میان حایز اهمیت است، آن است که انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و نظامات حاکم بر آن، اصلا گیج و سرگردان نیست. به رغم همه اظهار نظرهای عجیب و غریب ترامپ و پرخاش های زنانه و مؤدبانه کلینتون، آن چیزی که همواره روی قاعده حرکت می کند و هیچگاه از ریل خارج نمی شود، نظام انتخاباتی و تأمین منافع جهانی آمریکاست.

سکه، دو رو بیشتر ندارد
سکه، دو رو بیشتر ندارد. آمریکا و نظام انتخاباتی آن هم دو رو بیشتر ندارد. جمهوری خواه و دموکرات. این دو به هم پیوسته است. یک روی سکه می کوشد با ادبیات مأخوذ به حیا، عاقلانه، مؤدبانه و سیاست ورزانه با مردم دنیا دیالوگ کند و روی دیگر سکه می کوشد با ادبیاتی انتحاری، صفر و یکی، شجاعانه و رک سیاستش را اعلام کند.
ترامپ نماینده کاریکاتوری و آگراندیسمان شده از خوی و خصلت آمریکایی است، یعنی جنسی از اختلال عقلانی با عنوان: «خود جهان پنداری مطق». یعنی آمریکا، انتهای تاریخ است و چیزی غیر از تمدن و مردم آمریکا، اصالت ندارد. همه باید به نقطه آمریکا برسند، چه بخواهند چه نخواهند! چه بتوانند چه نتوانند! دنیا یک منجی می خواهد و آن منجی کسی نیست جز آمریکا!

تفاوت در روش ها، اتحاد در افق ها
رقابت این دو نامزد، بر سر روش هاست نه افق ها و مطلوب ها. شاید اصلی ترین فرق ترامپ با کلینتون در آن باشد که ترامپ همه چیز را به دلار محاسبه می کند و انتهای تمدن مادی آمریکایی را به رخ می کشد: «ما داریم از کشورهای زیادی دفاع می‌کنیم و هزینه زیادی بابت این کار می‌پردازیم. باید این وضعیت را مورد مذاکره مجدد قرار دهیم، چراکه ایالات متحده نمی‌تواند برای دفاع از عربستان سعودی، دفاع از ژاپن و کره جنوبی هزینه کند. آن ها باید سر کیسه را شل کنند» و این عبارت «سر کیسه را شل کردن» مکرر در نطق های ترامپ شنیده می شود.
اما مسأله واقعی برای این دو، مسأله ایران است؛ اینکه باید به هر طریق جلو قدرتمند شدن ایران را گرفت. دعوا بر سر نرخ بازار است نه زمین گیر کردن ایران. «موصل آزاد خواهد شد. همانطور که قبلا هم گفته‌ام، عراق را داریم به ایران تقدیم می‌کنیم. ایران برنده موصل خواهد بود» این ها جملات ترامپ است که با حرص و فریاد ادا می کند.
کلیدی ترین حرف های این سه مناظره شاید این جمله باشد که از دهان ترامپ صادر می شود: «باراک اوباما، رییس جمهوری آمریکا فکر می‌کند گرم شدن زمین بزرگترین تهدید ماست. اما به نظر من بزرگترین تهدید برای ما خطر سلاح اتمی است». این حرف ترامپ، ناقص است چون می داند بعضی حرف ها را نباید کامل گفت، نسخه کامل این حرف که همه سیاستمداران هر دو حزب آمریکا آن را تأیید می کنند چیزی است شبیه به این: مشکل دنیا نه گرم شدن زمین است، نه سلاح اتمی، اصلی ترین مشکل، ایران است.

انتهای پیام/

درج دیدگاه

جستجو

آخرین اخبار

khabarkhoon.com