• کدخبر: 9863
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۰:۵۳ ق.ظ - یکشنبه ۱۳۹۵/۱۰/۵
  • چاپ خبر
636181398447147338
گزارشی از یک اقدام تولیدستیز دولت تدبیر؛

«سایپا کاشان» مفت و مجانی تحویل فرانسوی‌ها شد!

از دست دادن زیرساخت و سرمایه لازم برای تولید محصول در اثر واگذاری سایپا کاشان و بن رو به فرانسوی ها، موجب بحرانی شدن توسعه تولید داخلی در سایپا می شود.

FacebookTelegramViberWhatsApp

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کاشان اول، گروه سایپا دو کارخانه “سایپا کاشان” و “بن رو” را طی قرارداد میان “سایپا با پژو-سیتروئن” و “ایدرو با رنو” به طرف فرانسوی واگذار کرده است. بنابراین سایپا از این پس فقط سایت قدیمی سایپا مرکزی را جهت تولید خودروهای  خود در اختیار دارد. از آنجا که این کارخانه فرسوده که قدیمی ترین کارخانه تولید خودرو در گروه سایپا است، حتی پاسخگوی سطح تولید سایپا در سال های گذشته چه از نظر کیفیت و چه از نظر تیراژ نبوده اند، در عمل سایپا توان توسعه تولید خود را از دست می دهد.

کارخانه بن رو اوایل دهه ۸۰ و کارخانه سایپا کاشان در اردیبهشت ۸۹ به بهره برداری رسید. سایپا به جهت فرسودگی و توان اندک تولید سایت مرکزی، اقدام به راه اندازی این دو سایت با تجهیزات و خط تولید به روز تری کرد. در حال حاضر بن رو بهترین خط تولید پیش رنگ ایران می باشد.

همچنین سایپا کاشان، نوسازترین کارخانه تولید خودرو در ایران، با ظرفیتی حدود ۱۵۰-۲۰۰ هزار خودرو در سال می باشد. استفاده از خطوط پیشرفته روباتیک و اتوماسیون در سالنهای تولیدی، سالنهای وسیع، همچنین قرار گرفتن در شریان اصلی ترانزیت شمال-جنوب و دسترسی به خطوط ریلی تنها بخشی از ویژگی های ممتاز این کارخانه می باشد که از آن به عنوان بزرگترین و به روز ترین خط تولید خودرو در غرب آسیا نام برده می شود. مقامات عالی پژو نیز پس از بازدید از این کارخانه اذعان داشتند که سایپا کاشان مدرن‌ترین کارخانه تولید خودروی ایران و دارای بالاترین سطح استانداردهای زیست‌محیطی است.

واگذاری این دو سایت تاثیر به سزایی بر توسعه داخلی سایپا در آینده دارد. چرا که با توجه به خطوط تولیدی فرسوده و قدیمی سایپا مرکزی، تولید محصول جدید در این کارخانه با هزینه ها و مشکلات فراوانی مواجه خواهد بود و بررسی ها نشان می دهد این امر صرفه اقتصادی ندارد. از طرفی ساخت و تجهیز کارخانه هایی مانند سایپا کاشان علاوه بر سرمایه بالا، بسیار زمان بر می باشد.

با بررسی تجربه ۲۵ ساله مونتاژ برای شرکتهای خارجی نیز به این نتیجه می رسیم که قرارداد های مونتاژکاری نه تنها انتقال فناوری و سودی برای توسعه خودروهایی با نمانام داخلی ندارد، بلکه مانع تحقق آن هم می شود. چرا که از یک طرف اختصاص بخش عمده ای از سرمایه محدود خودروساز داخلی به خط مونتاژ محصولات خارجی، دیگر سرمایه ای برای توسعه تولید داخلی باقی نمی گذارد. در حالی که همواره دلیل اصلی خودروسازان برای عدم تولید پلت فرم، فقدان سرمایه لازم بوده است و این قرارداد این امر را تشدید می کند.

از طرف دیگر، بازار خودرو به سختی پاسخگوی صرفه مقیاس برای تولیدکننده داخلی در رسیدن به تیراژ اقتصادی است. ضمن این که طبق قرارداد سایپا و پژو-سیتروئن، بخش قابل توجهی از این بازار به خودروهای با برند فرانسوی اختصاص می یابد به طوری که در مرحله دوم این قراردادها، ۹۰۰ هزار خودرو از این بازار در اختیار شرکت های فرانسوی رنو و پژو-سیتروئن قرار می گیرد.

بنابر این باید اذعان داشت رسیدن به اهداف سند چشم انداز ۱۴۰۴ صنایع خودروسازی، مبنی بر سهم ۵۰ درصدی تولید خودرو های سبک تحت نمانام داخلی، به یک رویا مبدل می گردد چرا که خودروساز داخلی تنها به یک مونتاژ کننده خودروهای پژو-سیتروئن تبدیل شده است و زیرساخت، سرمایه و توان مدیریتی و تولیدی لاز م برای توسعه محصول داخلی را نخواهد داشت.

منبع: نسیم آنلاین

درج دیدگاه

جستجو

آخرین اخبار